|| CONTRA DISCURSO ||

O vindeiro 19 de xuño será a data, adiantada 4 meses, para a celebración das eleccións ao Parlamento Galego. Tal e como se pronosticaba Manuel Fraga comunicou esa decisión ao Consello da Xunta de Galiza. Inádmisíbel é que o Presidente do governo galego empregue a convocatoria electoral nun xogo de intereses en marcada chave partidista-oportunista, facendo un fraude á institución que representa. Pero igualmente de inádmisíbel a falta de respecto institucional que o governo Fraga tivo para con o Parlamento Galego, empregandoo como “patio particular”, onde se furtou o debate, se utilizou recurrentemente o rodillo da maioría absoluta para negarlle a voz á cidadanía (a través da súa representación), desvirtuando de pleno as esencias democráticas que deben presidir a vida política galega.

Nen Fraga, nen o PP, teñen un mínimo respecto por Galiza, polas súas institucións e moito menos polas súas xentes. Palpábel quedou esa denigrante indiferencia fronte ao reaxir social do Nunca Máis, demonizando a Plataforma Cidadá, e ofrecendo algunha “ostia” se non “foses muller”, como fixo Fraga cando a cidadanía lle exixia responsabilidades. Vellos modos de filofascista.

Cando o estudantado galego saiu recurrentemente ás rúas exixindo que o PP deixase de regalar fondos públicos ao ensino privado, (de corte marcadamente cristián), e mellorase o sistema educativo público galego dotandoo de máis meios, o governo Fraga estaba demasiado ocupado intoxicando para falsear a incidencia real desos procesos mobilizadores e tentando manipular a realidade obxectiva.

Cando o agro galego ou o sector pesqueiro, e o naval, exixían do Governo Galego que exercese de tal defendendo as potencialidades productivas do país, Fraga e os seus xiraron a vista agradecendo os “abrazos” (do oso) do governo amigo de Aznar e a caridade da UE.

Cando se exixen políticas integrais de emprego, destacadamente para a mocidade e para a muller, e co interese de re-activar tamén as zonas máis ruralizadas, e por freo ao éxodo masivo de mocidade cara a emigración (silenciada baixo a re-denominación de “mobilidade xeográfica”), o governo Fraga pide “que entren os antidisturbios” para acalar os berros de mozas e mozos que exixían o seu direito a traballar, con dignidade e na terra, nun acto oficial.

Habería mil exemplos, nesta última lexislatura e nas anteriores da era Fraga, pero a conclusión é que o PP e o seu octoxenario Presidente sempre lle deron as costas ao país e ás suas xentes, primando os intereses partidarios, persoais ou caciquís por riva das necesidades sociais dunha nación abafada pola incompetencia dun governo que non a representa nen respecta e que non merece.

Fraga ten medo. O PP ten medo. Temen que en Galiza teña lugar dunha vez por todas o CAMBIO, que a cidadanía lle retire a patente de corso que el se auto-otorgou, e lle dea unha digna xubilación non a Fraga, senon a un PP en conxunto que carece de proxecto de país, de solucións aos problemas da xente, e que no fondo non é máis que unha parte importante do problema. Temen que se remate o estado de excepción democrática que eles supoñen para este país, e que chegue un novo Presidente que abra as fiestras do país, porque o ambiente está cargado, demasiado cargado…

Mais tamén temen no PSOE. Touriño ten medo tamén. Medo a que en Galiza o cambio non sexa un cambio inértico por mimetismo, teme que ás xentes deste país non queiran só talante senon solucións, e sobre todo respecto. Teñen medo a que en Galiza o cambio sexa real, sexa efectivo, sexa profundo, sexa progresivo pero constante, teñen medo ao cambio galego, e a que sexa o BNG, con Quintana, quen o encabece. Porque saben que cun presidente nacionalista non valerán prevendas, ofertas valeiras, declaracións de intencións nen a política do baladí; saben que entón haberá un governo galego de seu, que exixira con contundencia o que nos pertence, sen ter que obedecer aos dictados da sede central na metropole madrileña. Unha Xunta que non se someta nen a Génova nen a Ferraz.

Hai medo a que por unha vez en moito tempo haxa un Presidente que teña respecto por este país, e dé solucións aos problemas das súas xentes.

Eleccións este verán... suscribo as verbas de Anxo Quintana: “canto antes remate esta agonía e con este governo acabado mellor”.




===

Publicado en Galiza Indymedia o 21/04/05, Arredemo.info o 22/04/05, Xornal.com o 23/04/05, Vigo Metropolitano o 23/04/05, Rebelión o 24/04/05 (En Español), e en Diario Directo o 28/04/05.